கிளம்பியாச்சி

நாளைக்கு இங்கிருந்து கிளம்புகிறோம். ஒரு வாரமா பெட்டி அடுக்குகிறோம் அடுக்குகிறோம் அடுக்கிக் கிட்டே இருக்கிறோம். எவ்வளவு பொருட்கள் சேர்த்து இருக்கிறோமா என்று எனக்கே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பொருட்கள் வாங்கிறப்ப எல்லாம் என் கணவர் கேட்பார் "உபயோகமாக இருக்குமா?" என்று. மண்டையை ஆட்டிக் கொண்டே வாங்கியதன் பலன் கிட்டத்தட்ட 20 மூட்டை பொருட்களைத் தூக்கி போட்டு ஆகிவிட்டது. இன்னும் நான்கு ஐந்து மூட்டைகள் போட வேண்டியிருக்கும் என நினைக்கிறேன். உணவு பொருட்கள், தீஷு பொம்மைகள் போன்றவை நண்பர்களுக்கு கொடுத்து விட்டோம். அதனால் யாரோ உபயோகப்படுத்துகிறார்கள் என்ற எண்ணம். ஆனால் புது புது டிரெஸ் எல்லாம் தூக்கி போடும் பொழுது மனதில் சங்கடம். நம் நாட்டில் எத்தனையோ பேர் மாற்று துணி இல்லாமல் இருக்கிறார்கள் நாம் எப்படி புதியதைத் தூக்கிப் போடுகிறோமே என்று. வேறு வழியில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் கடவுளிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டேன். கடைசியில் அவரையே (கொலு பொம்மை, வழிப்பாட்டு உருவங்கள்) போய் கோயிலில் வைத்து விட்டு வந்து விட்டோம்.

தீஷுவின் பொம்மைகளைக் கொடுக்கும் பொழுது எனக்கே வருத்தமாக இருந்தது. அவள் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள். நம்ம வேற வாங்கலாம் என்றவுடன் சரி என்று சொல்லிவிட்டாள். எதற்காக இவ்வளவு பொம்மைகள் வாங்கினோம் என்றே எனக்குத் தெரியவில்லை. ஸோபா எடுத்துக் கொண்டு போகும் பொழுது, "அங்கிள் வீட்டில் ஸோபா இல்லையா அம்மா?" என்றாள். ஆமாம் என்றவுடன், எடுத்துக் கொள்ளட்டும் என்று சொல்லிவிட்டாள்.

தீஷுவிற்கு ஒரு வாரமாக உடம்பு சரியில்லை. வாந்தி, ஜலதோஷம், இருமல் என மிகவும் கஷ்டப்படுகிறாள். ஒரு வாரமாக வெறும் விட்டமின் தண்ணி மட்டுமே ஆகாரம். Flightடில் என்ன செய்யப் போகிறோம் என்று தெரியவில்லை. அதற்குள் சரியாக வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.

இருபத்தி எட்டாம் தேதி காலையில் பெங்களூர் வந்து விடுவோம். வந்தவுடன் மதுரை போய்விடுவேன் என்று நினைக்கிறேன். அதற்கு அப்புறம் நெட் கனெக்ஷன் வந்தவுடன் தான் எழுத முடியும். எப்படியும் ஒரு மாதமாகலாம் என்று நினனக்கிறேன். A short break..

வருகிறோம்

கடந்த நான்கு ஐந்து வருடங்களாக ஒவ்வொரு முறை இந்தியா வரும் பொழுதும், எங்கள் உறவினர்கள் தவறாமல் கேட்கும் கேள்வி "எப்போ திரும்பி வர போகிறீர்கள்?". நாங்களும் ஒவ்வொரு முறையும் அந்த வருட கடைசியில் வந்து விடுவோம் என்போம். கடந்த முறை வந்திருந்த பொழுது, "இனிமேல் எங்க வர போரீங்க" என்று அவர்களே முடிவு செய்து கொண்டார்கள். அப்பொழுது பதில் சொல்லவில்லை. இப்பொழுது திரும்பி வர போகிறோம். இம்மாத கடைசியில் திரும்புகிறோம்.

நாங்கள் இருவரும் லைப்ரேரியை தவிர எதையும் மிஸ் பண்ண மாட்டோம். புத்தகம் எங்கள் இருவருக்கும் மிகவும் பிடித்தமான ஒன்று. கிட்டத்தட்ட 20 லைப்ரேரியிலிருந்து ஆன்லைனில் புத்தகங்களை நமது லைப்ரேரிக்கு வரவழைத்துக் கொள்ளலாம். ஆகையால் நமது லைப்ரேரியில் இல்லாத புத்தகங்களையும் படிக்க முடியும். எங்களுக்கு திங்கள் மாலை லைப்ரேரி டைம். ஒவ்வொரு வாரமும் ஏதாவது புத்தகம் எடுத்து வந்து விடுவோம். இதே பழக்கத்தை இந்தியா வந்தவுடன் ஆரம்பிக்க வேண்டும். பக்கத்தில் லைப்ரேரி ஒன்று இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்.

தீஷுவை பொருத்த வரை அவள் ஸ்கூலையும் மிஸ் பண்ணுவாள் என்று நினைக்கிறேன். நியூஜெர்ஸி வரும் முன் பென்ஸில்வெனியாவில் ஒரு சின்ன ஊரில் இருந்தோம். அப்பொழுது ஒரு பங்களாதேசி ஒருவர் எங்கள் வீட்டிற்கு பக்கத்தில் இருந்தார். அவர் குழந்தை பள்ளிக்கு போனவுடன் ஏன் அவன் தோல் வேற கலராக இருப்பதாக மற்ற குழந்தைகள் கேட்பதாக கூறினான் என்றார்கள். மேலும் Single parent, step father போன்றவைகள் என்ன என்று கேட்டதாக கூறினார்கள். தீஷுவிற்கு ஸ்கூல் தேடும் பொழுது, மிகுந்த cultural difference இருக்க கூடாது என்று நினைத்தோம். அவளுக்கு அதை புரிந்து கொள்ளும் வயது இல்லை என்பது எங்கள் கருத்து. அவள் ஸ்கூல் இந்தியன் ஒருவரால் நடத்தப்படுகிறது. ஆகையால் அங்குள்ள 35 குழந்தைகளில் கிட்டத்தட்ட 30 குழந்தைகள் இந்திய குழந்தைகள். நாங்கள் செய்தது சரியா தவறா என்று தெரியாது. ஆனால் தீஷுவிற்கு வித்தியாசம் தெரியாமல் பழகுவதற்கு வசதியாக இருந்தது. அவளுக்கு பள்ளி என்றால் என்ன என்று பழக்கியதற்கு மிஸ்.கீதா மற்றும் மிஸ்.சீதாவிற்கு என் நன்றிகள். தீஷு இந்தியா வருவதற்கு ஆவலாக இருக்கிறாள். தினமும் காலையில் எழுந்தவுடன் என்னைக்கு போகிறோம் என்று கேட்கிறாள். மாற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்வாள் என்று நினைக்கிறேன்.

இப்பொழுது இந்தியா வருவதாக உறவினர்களிடம் சொன்னதற்கு எதுக்கு இப்ப ரிஸஷன் டைம்ல வாரீங்க? Project முடிஞ்சிருச்சா? திரும்பி போக சொல்லிவிட்டார்களா? என்று கேட்கிறார்கள். இவர்களுக்கு என்ன பதில் சொல்ல முடியும்.

Back from vacation

We are back from India. We had very nice time there. Dheekshu was around 5 months old when we went last time. So she did not know any of our relatives and friends. So I was worried whether she will be able to mingle with everybody. But she was very happy to meet so many people. She moved with everybody. She was OK in the journey too. These are some of the photos we took in India.

I am getting ready for a marriage....

Playing in the sand..

Nobody wears hemlet while riding.. Atleast I will wear...

Going to India for vacation

Myself and Dheekshu are travelling to India today for a month vacation. Last time, when we went to India, she was 5 months old and we came back when she was 8 months old. She was sleeping whole throughout the journey on both ways. So we did not have any problems. This time I think I may need to engage her for sometime during the journey.

Bowling

We went to bowling over the weekend. Dheekshu was encouraging everybody by clapping hands for first few minutes. Then she got bored as she can not use the ball. I made her sit in a video game(without penny) just to rotate the steering to check the car running on the screen. She was doing that for around 30 mins.

We tried bowling in the house using used bottles. She was trying to knock down the bottles like I instructed for first few minutes but no luck. So she went close to the bottles to knock them down. It was a fun activity.

Mountain climbling

We went to a park over the weekend. This time Dheekshu did not have the mood to swing rather than she wanted to climb the "Mountain". For every step, she said "UP", "UP" and after reaching the top, she had a smile of achievement. She was repeating the climbing 3 to 4 times and got tired.